Σύνδρομο αλλεργίας γύρεων-τροφών (PFAS): Συμπτώματα, διάγνωση, αντιμετώπιση

Το σύνδρομο αλλεργίας γύρεων-τροφών (pollen-food allergy syndrome, PFAS), γνωστό και ως σύνδρομο στοματικής αλλεργίας (oral allergy syndrome, OAS), είναι η συχνότερη μορφή τροφικής αλλεργίας σε ενήλικες. Εκδηλώνεται σε ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα σε γύρεις, όταν καταναλώσουν φυτικές τροφές που μοιράζονται κοινά αλλεργιογόνα (παναλλεργιογόνα) με τις γύρεις στις οποίες είναι ευαισθητοποιημένοι. Σύμφωνα με πρόσφατη διεθνή έρευνα αλλεργιολόγων (AAAAI, 2026), η συχνότητα εκτιμάται στο 5–10% των παιδιών και 8–20% των ενηλίκων με αλλεργική ρινίτιδα. Τα συμπτώματα είναι συνήθως ήπια και τοπικά (κνησμός στόματος), αλλά σπάνια μπορεί να φτάσουν μέχρι αναφυλαξία.

Τι είναι το σύνδρομο αλλεργίας γύρεων-τροφών

Το σύνδρομο αλλεργίας γύρεων-τροφών (PFAS) αποτελεί μια IgE-μεσολαβούμενη αντίδραση διασταυρούμενης αντιδραστικότητας (cross-reactivity). Η αρχική ευαισθητοποίηση γίνεται μέσω εισπνοής γύρεων — ο οργανισμός παράγει IgE αντισώματα κατά συγκεκριμένων πρωτεϊνών της γύρης. Στη συνέχεια, όταν ο ασθενής καταναλώσει τροφές που περιέχουν πρωτεΐνες δομικά όμοιες με αυτές της γύρης (ομόλογες πρωτεΐνες ή παναλλεργιογόνα), τα ίδια IgE αντισώματα αναγνωρίζουν και τις τροφικές πρωτεΐνες, προκαλώντας αλλεργική αντίδραση.

Η πλέον ακριβής ονομασία είναι σύνδρομο αλλεργίας γύρεων-τροφών (pollen-food allergy syndrome, PFAS). Ο παλαιότερος όρος «σύνδρομο στοματικής αλλεργίας» (OAS) περιγράφει μόνο τα στοματικά συμπτώματα, που αποτελούν μέρος του ευρύτερου φάσματος. Σύμφωνα με τη Διεθνή Συναίνεση Delphi (AAAAI, 2024), ο όρος PFAS είναι πιο δόκιμος.

“Το PFAS δεν είναι σπάνιο: μπορεί να εμφανιστεί σε 50–70% των ασθενών με αλλεργία σε γύρεις”

Παρατηρείται κυρίως σε ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα, αλλεργική επιπεφυκίτιδα ή αλλεργικό βρογχικό άσθμα. Οι ενήλικες εμφανίζουν PFAS συχνότερα από τα παιδιά, αν και η αναγνώριση στην παιδική ηλικία αυξάνεται.

Παναλλεργιογόνα: ποια αλλεργιογόνα ευθύνονται

Η βαρύτητα και οι υπεύθυνες τροφές εξαρτώνται από το παναλλεργιογόνο που μοιράζονται η γύρη και η τροφή. Τα τέσσερα κύρια παναλλεργιογόνα είναι:

PR-10 πρωτεΐνες (pathogenesis-related)

Οι PR-10 πρωτεΐνες είναι τα πιο μελετημένα παναλλεργιογόνα στο PFAS. Ο πρωτότυπος εκπρόσωπος είναι το Bet v 1 της σημύδας. Αυτές οι πρωτεΐνες είναι θερμοευαίσθητες — καταστρέφονται εύκολα με τη θερμική επεξεργασία. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί ασθενείς τρώνε μαγειρεμένο μήλο χωρίς πρόβλημα, αλλά εμφανίζουν συμπτώματα με το ωμό. Τα συμπτώματα είναι τυπικά ήπια (κνησμός στόματος).

LTP (lipid transfer proteins)

Οι nsLTP (non-specific lipid transfer proteins) αποτελούν μια κλινικά σημαντική ομάδα γιατί είναι ανθεκτικές στη θερμότητα και στην πέψη. Ο πρωτότυπος εκπρόσωπος είναι το Pru p 3 του ροδάκινου. Η ευαισθητοποίηση σε LTP μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις, ακόμα και αναφυλαξία, και σχετίζεται με το LTP σύνδρομο. Αρχικά θεωρούνταν φαινόμενο αποκλειστικά των μεσογειακών χωρών, αλλά πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι εμφανίζεται και στη Βόρεια Ευρώπη.

Προφιλίνες (profilins)

Οι προφιλίνες (π.χ. Bet v 2 σημύδας, Phl p 12 γρασιδιών) είναι θερμοευαίσθητες πρωτεΐνες που βρίσκονται σε σχεδόν όλους τους φυτικούς οργανισμούς. Η ευαισθητοποίηση σε αυτές μπορεί να οδηγήσει σε θετικά αλλεργικά τεστ σε πολλαπλές τροφές, αλλά η κλινική σημασία τους είναι μεταβλητή. Τα συμπτώματα είναι συνήθως ήπια.

GRP (gibberellin-regulated proteins) — νέα κατηγορία αλλεργιογόνων

Οι GRP πρωτεΐνες αποτελούν μια πρόσφατα αναγνωρισμένη οικογένεια αλλεργιογόνων. Ο πρωτότυπος εκπρόσωπος είναι το Pru p 7 του ροδάκινου, που παρουσιάζει διασταυρούμενη αντιδραστικότητα με αλλεργιογόνα γύρης κυπαρισσιού (Cup s 7). Όπως οι LTPs, οι GRP πρωτεΐνες είναι ανθεκτικές στη θερμότητα και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές αντιδράσεις. Σε Ιταλική πολυκεντρική μελέτη, ασθενείς ευαισθητοποιημένοι σε Pru p 7 εμφάνισαν κυρίως αντιδράσεις σε ροδάκινο (65%) και πορτοκάλι (30%), ενώ η συν-ευαισθητοποίηση σε PR-10 φάνηκε να προστατεύει από αναφυλαξία.

Ποιες γύρεις και ποιες τροφές συνδέονται

Στο PFAS, οι τροφές που προκαλούν αντιδράσεις εξαρτώνται από τα αεροαλλεργιογόνα στα οποία είναι ευαισθητοποιημένος ο ασθενής. Ο παρακάτω πίνακας συνοψίζει τις κύριες γνωστές διασταυρούμενες αντιδράσεις:

“Το υπεύθυνο αλλεργιογόνο καθορίζει τόσο τις τροφές που προκαλούν αντίδραση, όσο και τη βαρύτητα των συμπτωμάτων”

Με ποια συμπτώματα εμφανίζεται

Τα συμπτώματα του PFAS εμφανίζονται τυπικά μέσα σε λεπτά μετά την κατανάλωση του υπεύθυνου τροφίμου και υποχωρούν εντός 30–60 λεπτών. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων εκδηλώνονται μόνο με ωμές τροφές — μετά από μαγείρεμα ή βράσιμο, τα θερμοευαίσθητα αλλεργιογόνα (PR-10, προφιλίνες) καταστρέφονται και η τροφή γίνεται ανεκτή.

“Στις περισσότερες περιπτώσεις ο ασθενής τρώει τη μαγειρεμένη τροφή χωρίς πρόβλημα — τα αλλεργιογόνα PR-10 και οι προφιλίνες καταστρέφονται με τη θέρμανση”

Τα συχνότερα συμπτώματα (στοματοφαρυγγικό σύνδρομο) είναι:

• Κνησμός (φαγούρα) στόματος, υπερώας (ουρανίσκου) και φάρυγγα
• Αγγειοοίδημα (πρήξιμο) χειλιών ή γλώσσας
• Ερεθισμός ματιών και μύτης

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, μπορεί να εμφανιστούν σοβαρότερες, συστηματικές αντιδράσεις. Σύμφωνα με τη Διεθνή Συναίνεση Delphi (AAAAI, 2024), συστηματικές αντιδράσεις αναφέρονται σε ποσοστό περίπου 2–3% των ασθενών, ενώ σε μία πρόσφατη έρευνα αλλεργιολόγων (AAAAI, 2026), το 67% των αλλεργιολόγων ανέφερε ότι έχει ασθενείς με συστηματικό PFAS — αν και το ποσοστό των ίδιων των ασθενών παραμένει μικρό (μέσος όρος ~1%).

Σοβαρότερες αντιδράσεις περιλαμβάνουν:

• Γενικευμένη κνίδωση
• Δυσκολία στην κατάποση ή αναπνοή
• Αναφυλαξία (σπάνια)

Παράγοντες κινδύνου για σοβαρότερες αντιδράσεις

Ορισμένοι παράγοντες μπορούν να αυξήσουν την πιθανότητα σοβαρότερων αντιδράσεων σε ασθενείς με PFAS:

• Ευαισθητοποίηση σε LTP ή GRP: αλλεργιογόνα ανθεκτικά στη θερμότητα — τα συμπτώματα εμφανίζονται ακόμα και με μαγειρεμένες τροφές
• Αλλεργία σε φιστίκια ή ξηρούς καρπούς: πρόσφατα δεδομένα (AAAAI, 2024) δείχνουν ότι το PFAS σε ξηρούς καρπούς αποτελεί σημαντική αιτία συνταγογράφησης αυτοενιέμενης αδρεναλίνης
• Συμπαράγοντες (cofactors): σωματική άσκηση, αλκοόλ, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ), υψηλή ποσότητα τροφής μπορούν να ενισχύσουν μια αντίδραση
• Εποχή γυρεοφορίας: κάποιοι ασθενείς εμφανίζουν συμπτώματα μόνο ή περισσότερο σοβαρά κατά την εποχή αλλεργίας αναπνευστικού

“Σπάνια, συμπαράγοντες όπως η σωματική άσκηση ή η ταυτόχρονη λήψη αλκοόλ μπορούν να μετατρέψουν μια ήπια αντίδραση PFAS σε συστηματική”

Διασταυρούμενη αντιδραστικότητα: τι σημαίνει στην πράξη

Η διασταυρούμενη αντιδραστικότητα (cross-reactivity) σημαίνει ότι τα IgE αντισώματα, που αρχικά παρήχθησαν κατά ενός αλλεργιογόνου της γύρης, αναγνωρίζουν και μια δομικά παρόμοια πρωτεΐνη σε μια τροφή. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε ασθενής αντιδρά σε όλες τις τροφές του πίνακα. Στην πράξη, κάποιοι ασθενείς εμφανίζουν συμπτώματα μόνο με μία τροφή, ενώ άλλοι με πολλές.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Συναίνεση Delphi (AAAAI, 2024), δεν χρειάζεται αποφυγή όλων των πιθανά αντιδραστικών τροφών — μόνο αυτών που πραγματικά προκαλούν συμπτώματα στον συγκεκριμένο ασθενή.

“Δεν χρειάζεται να αποφύγετε όλα τα φρούτα — μόνο αυτά που πραγματικά σας προκαλούν συμπτώματα”

Διάγνωση του συνδρόμου αλλεργίας γύρεων-τροφών

Η σωστή διάγνωση ενός ασθενούς με πιθανό PFAS βασίζεται σε τέσσερα βήματα:

1. Λεπτομερές κλινικό ιστορικό — Ζωτικής σημασίας: ποια τροφή, σε ποια μορφή (ωμή ή μαγειρεμένη), χρόνος εμφάνισης συμπτωμάτων, συνύπαρξη αλλεργίας αναπνευστικού, εποχικότητα αντιδράσεων.

2. Δερματικές δοκιμασίες νυγμού (αλλεργικά τεστ, skin prick test) — Σε αεροαλλεργιογόνα και τροφικά αλλεργιογόνα. Στο PFAS, το skin prick test με νωπό φρούτο (prick-to-prick) είναι πιο ευαίσθητο από τα εμπορικά εκχυλίσματα, γιατί τα θερμοευαίσθητα αλλεργιογόνα συχνά καταστρέφονται κατά την παρασκευή τους.

3. Ειδικές IgE στον ορό — Μέτρηση ειδικών IgE αντισωμάτων στο αίμα, συμπληρωματικά με τα δερματικά τεστ.

4. Μοριακή αλλεργιολογική διάγνωση (component-resolved diagnostics, CRD) — Αποτελεί το πιο αξιόπιστο εργαλείο. Ο ακριβής προσδιορισμός του υπεύθυνου παναλλεργιογόνου (Bet v 1, Pru p 3, Pru p 7, προφιλίνη) επιτρέπει:

• Διαφοροδιάγνωση PFAS από πρωτοπαθή τροφική αλλεργία
• Εκτίμηση κινδύνου: ευαισθητοποίηση αποκλειστικά σε PR-10 ή προφιλίνη → χαμηλός κίνδυνος σοβαρής αντίδρασης. Ευαισθητοποίηση σε LTP (Pru p 3) ή GRP (Pru p 7) → υψηλότερος κίνδυνος, ακόμα και σε μαγειρεμένη τροφή
• Πρόβλεψη νέων αντιδράσεων σε τροφές που ο ασθενής δεν έχει ακόμη δοκιμάσει

“Η μοριακή αλλεργιολογία είναι το κλειδί: προσδιορίζει το ακριβές αλλεργιογόνο και κατευθύνει τη θεραπεία”

Αντιμετώπιση και θεραπεία

Η αντιμετώπιση του PFAS εξαρτάται από τη βαρύτητα των συμπτωμάτων και τον τύπο του υπεύθυνου αλλεργιογόνου.

Ήπιο PFAS (μόνο στοματικά συμπτώματα)

Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα συμπτώματα είναι ήπια και δεν απαιτείται ειδική θεραπεία. Πρακτικές στρατηγικές ανακούφισης:

• Αποφυγή μόνο των τροφών που προκαλούν συμπτώματα — όχι προληπτική αποφυγή όλων των πιθανά αντιδραστικών τροφών
• Κατανάλωση φρούτων ή λαχανικών μαγειρεμένα, σε κονσέρβες ή αφαιρώντας τη φλούδα (εφόσον τα αλλεργιογόνα είναι PR-10 ή προφιλίνες)
• Αντιισταμινικά (σετιριζίνη, δεσλοραταδίνη): μπορούν να ληφθούν πριν ή αμέσως μετά την κατανάλωση της τροφής, αν τα συμπτώματα ενοχλούν

Μέτριο-σοβαρό PFAS

Για ασθενείς με ιστορικό συστηματικών αντιδράσεων ή με παράγοντες κινδύνου:

• Αυτοενέσιμη αδρεναλίνη (επινεφρίνη): συστήνεται σε ασθενείς που εμφάνισαν συμπτώματα πέραν του στοματοφάρυγγα, ή σε ασθενείς υψηλού κινδύνου. Σύμφωνα με τη Διεθνή Συναίνεση Delphi, η συνταγογράφηση πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα
• Αποφυγή συμπαραγόντων: αποφυγή σωματικής άσκησης, αλκοόλ και ΜΣΑΦ χρονικά κοντά στην κατανάλωση τροφών που προκαλούν αντίδραση

Ανοσοθεραπεία

Η ειδική ανοσοθεραπεία (AIT) σε αεροαλλεργιογόνα (π.χ. γύρη σημύδας) έχει δείξει σε ορισμένες μελέτες μερική βελτίωση των συμπτωμάτων PFAS. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Διεθνή Συναίνεση AAAAI (2024), το PFAS δεν θα πρέπει να θεωρείται πρωτεύουσα ένδειξη για έναρξη ανοσοθεραπείας — η ανοσοθεραπεία χορηγείται για την αλλεργία αναπνευστικού, και η βελτίωση του PFAS μπορεί να αποτελέσει πρόσθετο όφελος.

Τι αλλάζει: νεότερα δεδομένα (2024–2026)

Μια πρόσφατη έρευνα (AAAAI, 2026) που σύγκρινε τα δεδομένα του 2003 με αυτά του 2023, αποκάλυψε σημαντικές αλλαγές στην αντίληψη του PFAS:

• Η εκτιμώμενη συχνότητα αυξήθηκε τόσο σε παιδιά (5–10%) όσο και σε ενήλικες (8–20%)
• Η γύρη γρασιδιών αναδεικνύεται πλέον ως σημαντικός ευαισθητοποιητής, δίπλα στη σημύδα και την αμβροσία
• Η αλλεργία σε ξηρούς καρπούς μέσω PFAS αναγνωρίζεται ολοένα περισσότερο — και αποτελεί σημαντική αιτία σοβαρότερων αντιδράσεων
• Η χρήση μοριακής αλλεργιολογικής διάγνωσης (CRD) αυξήθηκε αλλά παραμένει ανεπαρκής
• Η συνταγογράφηση αυτοενιέμενης αδρεναλίνης γίνεται πιο εξατομικευμένα (κανένας αλλεργιολόγος δεν τη συνταγογραφεί πλέον σε όλους τους ασθενείς)

Παράλληλα, η αναγνώριση των GRP πρωτεϊνών (Pru p 7) ως νέας κατηγορίας αλλεργιογόνων ιδιαίτερα σχετικών με τη Μεσόγειο έχει αλλάξει τη διαγνωστική προσέγγιση. Στην Ελλάδα, η εκτεταμένη παρουσία κυπαρισσιών σημαίνει ότι η συσχέτιση κυπαρίσσι–ροδάκινο–εσπεριδοειδή είναι κλινικά πολύ σημαντική.

PFAS στην Αττική: τι σημαίνει για τους ασθενείς στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αττική, οι κυριότερες γύρεις που σχετίζονται με PFAS είναι:

• Κυπαρίσσι (Ιανουάριο–Μάρτιο): μέσω GRP (Pru p 7) → αλλεργία σε ροδάκινο, εσπεριδοειδή
• Ελιά (Απρίλιο-Ιούνιο): μέσω Ole e 1 (δεν ανήκει στα κλασικά παναλλεργιογόνα, αλλά υπάρχουν αναφορές σε σχέση με PFAS)
• Γρασίδια (Απρίλιο-Ιούλιο): μέσω προφιλινών → αλλεργία σε πεπόνι, καρπούζι, τομάτα
• Παριετάρια (Μάρτιο–Ιούνιο και Οκτώβριο-Νοέμβριο): μέσω LTP → ροδάκινο, εσπεριδοειδή

Εάν εμφανίζετε κνησμό στο στόμα ή πρήξιμο χειλιών μετά την κατανάλωση φρούτων, ιδιαίτερα την εποχή που έχετε και ρινικά συμπτώματα, ενδέχεται να πάσχετε από PFAS. Στο αλλεργιολογικό ιατρείο στην Ηλιούπολη μπορούμε να προσδιορίσουμε με ακρίβεια τα υπεύθυνα αλλεργιογόνα μέσω μοριακής αλλεργιολογικής διάγνωσης και να σχεδιάσουμε ένα εξατομικευμένο πλάνο αντιμετώπισης.

Πότε θα πρέπει να επισκεφτώ αλλεργιολόγο

Αν τα συμπτώματα σας περιορίζονται σε ελαφρύ κνησμό στόματος με ένα ή δύο φρούτα, πιθανότατα δεν χρειάζεστε επείγουσα αξιολόγηση. Αιτίες για να αναζητήσετε εξειδικευμένη βοήθεια είναι:

• Τα συμπτώματα επιδεινώνονται προοδευτικά ή επεκτείνονται πέρα από το στόμα
• Εμφανίζετε συμπτώματα και με μαγειρεμένα φρούτα ή λαχανικά
• Η αντίδραση προκαλείται από φιστίκια, ξηρούς καρπούς ή σόγια (υψηλότερος κίνδυνος)
• Εμφανίσατε ποτέ αναφυλαξία μετά από κατανάλωση τροφής
• Θέλετε να μάθετε αν χρειάζεστε αυτοενιέμενη αδρεναλίνη

“Αν εμφανίζετε συμπτώματα με μαγειρεμένα φρούτα ή με ξηρούς καρπούς, η αξιολόγηση από αλλεργιολόγο είναι σημαντική”

Συχνές ερωτήσεις

Τι είναι το σύνδρομο αλλεργίας γύρεων-τροφών (PFAS);

Το σύνδρομο αλλεργίας γύρεων-τροφών (pollen-food allergy syndrome, PFAS), γνωστό και ως σύνδρομο στοματικής αλλεργίας (oral allergy syndrome, OAS), είναι μια μορφή τροφικής αλλεργίας που εμφανίζεται σε ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα σε γύρεις. Οφείλεται στη δομική ομοιότητα (διασταυρούμενη αντιδραστικότητα) μεταξύ πρωτεϊνών της γύρης και πρωτεϊνών σε φυτικές τροφές. Εκτιμάται ότι επηρεάζει έως και 50–70% των ασθενών με αλλεργική ρινίτιδα, αν και πολλοί δεν αναγνωρίζουν τα ήπια συμπτώματά τους.

Ποια φρούτα προκαλούν αλλεργία σε ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα;

Τα φρούτα που προκαλούν αντίδραση εξαρτώνται από τη γύρη στην οποία είναι αλλεργικός ο ασθενής. Αλλεργία σε σημύδα μπορεί να δώσει κνησμό με μήλο, κεράσι, ροδάκινο ή φουντούκι. Αλλεργία σε γρασίδια σχετίζεται με πεπόνι, καρπούζι και τομάτα. Αλλεργία σε κυπαρίσσι μπορεί να δώσει αντίδραση σε ροδάκινο, πορτοκάλι και ρόδι μέσω GRP πρωτεϊνών. Η μοριακή αλλεργιολογική διάγνωση μπορεί να ξεκαθαρίσει ποιο αλλεργιογόνο ευθύνεται.

Μπορεί το PFAS να προκαλέσει αναφυλαξία;

Ναι, αν και σπάνια. Η πλειονότητα των αντιδράσεων στο PFAS είναι ήπιες — κνησμός ή πρήξιμο στόματος. Ωστόσο, συστηματικές αντιδράσεις μέχρι και αναφυλαξία αναφέρονται στο 1–3% των ασθενών, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ευαισθητοποίησης σε LTP ή GRP πρωτεΐνες, αντίδρασης σε ξηρούς καρπούς ή παρουσίας συμπαραγόντων (άσκηση, αλκοόλ). Ο αλλεργιολόγος μπορεί να εκτιμήσει τον κίνδυνο.

Γιατί τρώω μαγειρεμένο μήλο χωρίς πρόβλημα αλλά το ωμό μου φέρνει φαγούρα;

Αυτό συμβαίνει γιατί τα αλλεργιογόνα που ευθύνονται — κυρίως οι PR-10 πρωτεΐνες (π.χ. Bet v 1 σημύδας) και οι προφιλίνες — είναι θερμοευαίσθητα. Καταστρέφονται με τη θερμική επεξεργασία (ψήσιμο, βράσιμο). Αν όμως τα συμπτώματα εμφανίζονται και με μαγειρεμένη τροφή, πιθανότατα ευθύνεται κάποιο θερμοσταθερό αλλεργιογόνο, όπως LTP ή GRP, και χρειάζεται αξιολόγηση από αλλεργιολόγο.

Χρειάζομαι αυτοενέσιμη αδρεναλίνη για το PFAS;

Δεν τη χρειάζονται όλοι οι ασθενείς με PFAS. Σύμφωνα με τη Διεθνή Συναίνεση Delphi (AAAAI, 2024), η αυτοενιέμενη αδρεναλίνη (επινεφρίνη) συστήνεται σε ασθενείς που εμφάνισαν σοβαρά συμπτώματα πέρα από τον στοματοφάρυγγα, καθώς και σε ασθενείς που θεωρούνται υψηλού κινδύνου (π.χ. ευαισθητοποίηση σε LTP, αλλεργία σε ξηρούς καρπούς, παρουσία συμπαραγόντων). Ρωτήστε τον αλλεργιολόγο σας στην Ηλιούπολη.

Η ανοσοθεραπεία βοηθά στο σύνδρομο αλλεργίας γύρεων-τροφών;

Η ανοσοθεραπεία σε αεροαλλεργιογόνα (π.χ. γύρη σημύδας) μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα PFAS σε κάποιους ασθενείς. Ωστόσο, σύμφωνα με την τρέχουσα Διεθνή Συναίνεση, τα αποτελέσματα δεν είναι σταθερά και το PFAS δεν αποτελεί από μόνο του ένδειξη για ανοσοθεραπεία. Εάν πάσχετε από σημαντική αλλεργία αναπνευστικού μαζί με PFAS, η ανοσοθεραπεία μπορεί να ωφελήσει και στα δύο.