Τροφική αλλεργία

Η τροφική αλλεργία είναι αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε πρωτεΐνες τροφών, με εκτιμώμενη επίπτωση 5–10% στο γενικό πληθυσμό (Tedner 2021). Η βαρύτητα κυμαίνεται από ήπιες τοπικές αντιδράσεις ως σοβαρή αναφυλαξία. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία — ακόμα και σε κάποιον που ανεχόταν χωρίς πρόβλημα την ίδια τροφή για χρόνια.

Τι είναι η τροφική αλλεργία;

Η τροφική αλλεργία αποτελεί ένα συνεχώς αυξανόμενο πρόβλημα τις τελευταίες δεκαετίες. Αποτελεί, ουσιαστικά, μία αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, με ειδικό αλλεργικό μηχανισμό, έναντι αλλεργιογόνων που βρίσκονται σε τροφές. Η βαρύτητα κάθε αντίδρασης ποικίλλει και μπορεί να κυμαίνεται από ήπιες, τοπικές αντιδράσεις μέχρι γενικευμένη κνίδωση αλλά και σοβαρή αναφυλαξία.

“Τροφική αλλεργία μπορεί να εμφανίσει κάποιος σε οποιαδήποτε ηλικία”

Η τροφική αλλεργία σε παιδιά είναι αρκετά συχνότερη, σε σύγκριση με τους ενήλικες. Παρά ταύτα, δεν είναι σπάνιο να εκδηλωθεί σε κάθε ηλικία. Η αντίληψη πως κάποιος δεν είναι αλλεργικός σε ένα τρόφιμο, διότι το έτρωγε χωρίς πρόβλημα στο παρελθόν δεν ισχύει. Στην πραγματικότητα, η αλλεργία σε τροφές εμφανίζεται ανεξάρτητα από το εάν κάποιος έτρωγε χωρίς πρόβλημα την τροφή στο παρελθόν.

“Από τη στιγμή, που θα εμφανιστεί αλλεργία σε μία τροφή, ο ασθενής κινδυνεύει με αντίδραση σε κάθε επόμενη έκθεση στο ίδιο ή παρόμοια τρόφιμα”

Αρκετά από τα παιδιά με αλλεργία σε τροφές, σταδιακά θα ξεπεράσουν την αλλεργία τους, ενώ κάτι τέτοιο συμβαίνει σπανιότερα στους ενήλικες. Συνηθέστερα, αυτό συμβαίνει με τη αλλεργία σε αυγό, σε γάλα αγελάδας. Από την άλλη, αλλεργίες όπως αυτή στα σιτηρά ή σε ξηρούς καρπούς συνηθέστερα εμμένουν και στην ενήλικο ζωή.

“Οι αντιδράσεις σε τροφές δεν είναι πάντοτε αλλεργικής αιτιολογίας”

Οι αντιδράσεις που εμφανίζονται μετά τη βρώση τροφών διακρίνονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, τις:

• μη αλλεργικές, που είναι οι συχνότερες και οι οποίες δεν έχουν ειδικό μηχανισμό. Τέτοιες, για παράδειγμα, είναι η δυσανεξία στη λακτόζη, η τροφική δηλητηρίαση και άλλες.
• αλλεργικές αντιδράσεις, οι οποίες εξελίσσονται μέσω ειδικού ανοσολογικού μηχανισμού. Είναι σπανιότερες από τις μη αλλεργικές και μπορεί να εμφανίζονται άμεσα μετά την κατανάλωση της τροφής ή καθυστερημένα.

Ποιες οι συχνότερες τροφές που προκαλούν αλλεργία;

Οι τροφές στις οποίες συχνότερα εμφανίζονται αλλεργικές αντιδράσεις είναι το γάλα αγελάδος, το αυγό, το ψάρι, τα φιστίκια, οι ξηροί καρποί, τα θαλασσινά, η σόγια και τα σιτηρά. Στη Μεσόγειο, σημαντικό ρόλο παίζουν επίσης το ροδάκινο, το μήλο και οι ξηροί καρποί μέσω του LTP συνδρόμου.

Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει πως εάν κάποιος αποφεύγει πλήρως τις παραπάνω τροφές δεν κινδυνεύει από τροφική αλλεργία. Στην πραγματικότητα, τροφική αλλεργία είναι πιθανό να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε τροφή.

“Χωρίς ιστορικό αντίδρασης, δεν έχει νόημα κάποιος να αποφεύγει τις συχνότερα εμπλεκόμενες σε αλλεργικές αντιδράσεις τροφές”

Με ποια συμπτώματα εμφανίζεται η τροφική αλλεργία;

Σε πόση ώρα εκδηλώνεται: οι άμεσου τύπου (IgE-μεσολαβούμενες) αντιδράσεις εμφανίζονται μέσα σε λεπτά έως 2 ώρες από τη βρώση της τροφής. Οι επιβραδυνόμενου τύπου αντιδράσεις εκδηλώνονται καθυστερημένα, 2 έως 24 ώρες αργότερα. Τα συχνότερα ορατά σημεία είναι δερματικά: κνησμός, ερυθρότητα και κνιδωτικά εξανθήματα.

Τα συμπτώματα της τροφικής αλλεργίας μπορεί να εκδηλωθούν και με κατανάλωση πολύ μικρής ποσότητας (ιχνών) από το υπεύθυνο τρόφιμο. Σε κάποιες, σπανιότερες, περιπτώσεις, αρκεί η εισπνοή ατμών της τροφής ή ακόμα και η δερματική επαφή με αυτή για να εμφανιστούν συμπτώματα.

Δεν εκδηλώνονται όλες οι αλλεργικές αντιδράσεις σε τροφές με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες αντιδράσεων σε τροφές. Στους περισσότερους ασθενείς τα συμπτώματα παρουσιάζονται σχετικά άμεσα μετά τη βρώση της τροφής (άμεσου τύπου), ενώ άλλοι θα εμφανίσουν -καθυστερημένα- διαφορετική συμπτωματολογία (επιβραδυνόμενου τύπου). Ο ανοσολογικός μηχανισμός και τα επαγόμενα συμπτώματα είναι διαφορετικά για κάθε κατηγορία.

Παράλληλα, η τροφική αλλεργία μπορεί να εκδηλωθεί και ως ένα από τα παρακάτω σύνδρομα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά:

• πολλοί ασθενείς με αλλεργία αναπνευστικού (αλλεργική ρινίτιδα, επιπεφυκίτιδα ή άσθμα) εμφανίζουν αντίδραση όταν καταναλώνουν ωμά φρούτα ή λαχανικά. Πρόκειται για το σύνδρομο αλλεργίας γύρεων-τροφών (PFAS), γνωστό και ως στοματοφαρυγγικό σύνδρομο ή σύνδρομο στοματικής αλλεργίας (OAS). Τα συμπτώματα συνήθως περιορίζονται στον στοματοφάρυγγα, κυρίως με κνησμό και οίδημα στα χείλη ή κνησμό και ερεθισμό στην υπερώα (ουρανίσκο).
• οι ασθενείς με αλλεργία στο κόκκινο κρέας και ευαισθητοποίηση στην α-γαλακτόζη εκδηλώνουν συμπτώματα άμεσου τύπου αλλεργίας, αλλά περίπου 6–8 ώρες μετά το φαγητό. Στους ασθενείς αυτούς έχει προηγηθεί, εντός 2ετίας συνήθως, δήγμα από κρότωνα (τσιμπούρι).
• στη χώρα μας, όπως και στις άλλες μεσογειακές χώρες, είναι αρκετά συχνό το LTP σύνδρομο, η συχνότερη αιτία τροφικής αλλεργίας σε ενήλικες στη Μεσόγειο. Το υπεύθυνο αλλεργιογόνο (Pru p 3 και ομόλογα) βρίσκεται σε πολλά φρούτα, λαχανικά και ξηρούς καρπούς. Οι αντιδράσεις μπορεί να φτάσουν σε αναφυλαξία, ιδιαίτερα παρουσία συμπαραγόντων όπως η άσκηση. Σημαντικό: οι LTPs είναι θερμοανθεκτικές, άρα αντιδράσεις εμφανίζονται ακόμα και σε ψημένες τροφές.
• κάποιοι ασθενείς θα εκδηλώσουν συμπτώματα μετά την κατανάλωση κάποιας τροφής, μόνο στις περιπτώσεις που θα ασκηθούν στις επόμενες ώρες. Η εξαρτώμενη από τροφές αναφυλαξία μετά από άσκηση μπορεί να αποφευχθεί, εάν ο ασθενής δεν ασκηθεί για κάποιες ώρες μετά την κατανάλωση του υπεύθυνου αλλεργιογόνου.

α. Άμεσου τύπου αντιδράσεις τροφικής αλλεργίας

Οι άμεσου τύπου αντιδράσεις είναι οι συχνότερες και εκδηλώνονται συνήθως μέσα σε λεπτά, μέχρι και ώρα από το φαγητό. Η σοβαρότητα τους ποικίλει, από ήπιες μέχρι και εξαιρετικά σοβαρές αναφυλακτικές αντιδράσεις. Στις αντιδράσεις αυτές, συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν από διάφορα όργανα και συστήματα (Εικόνα 1):

• Δέρμα: με κνησμό, ερυθρότητα, κνιδωτικά εξανθήματα ή/και αγγειοοίδημα

“Οι δερματικές εκδηλώσεις της αναφυλαξίας μπορεί να απουσιάζουν σε περίπου 1 στους 5 ασθενείς”

• Οφθαλμούς: με ερυθρότητα επιπεφυκότων και αγγειοοίδημα βλεφάρων
• Αναπνευστικό: με ρινική καταρροή ή και συμφόρηση, βήχα, βράγχος (βράχνιασμα) φωνής, συριγμό (σφύριγμα) στην αναπνοή και δύσπνοια
• Καρδιαγγειακό: με ζάλη, διαταραχές του σφυγμού, υπόταση, απώλεια αισθήσεων
• Γαστρεντερικό: με ναυτία, εμετούς, διαρροϊκές κενώσεις ή κοιλιακό άλγος

Αναμενόμενα, η τροφική αλλεργία μπορεί να εκδηλωθεί και με άλλα συμπτώματα, όπως και τα συμπτώματα αυτά δεν θα εμφανιστούν ταυτόχρονα στον ίδιο ασθενή.

“Τα συμπτώματα της τροφικής αλλεργίας εμφανίζονται αιφνίδια και εξελίσσονται αρκετά γρήγορα. Εάν υποψιάζεστε ότι εμφανίζετε επεισόδιο, μεταβείτε άμεσα στο πλησιέστερο Νοσοκομείο”

Εικόνα 1. Συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν σε μια αναφυλακτική αντίδραση

β. Επιβραδυνόμενου τύπου αντιδράσεις

Οι αντιδράσεις αυτές είναι σπανιότερες και ονομάζονται και μη κλασικές. Στις επιβραδυνόμενες αντιδράσεις, τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως 2–24 ώρες μετά την κατανάλωση της τροφής. Παράλληλα, διαρκούν περισσότερο, συγκριτικά με τις άμεσες. Η επίδραση του αλλεργιογόνου, οδηγεί σε επιβραδυνόμενη, εμμένουσα φλεγμονή συνήθως του δέρματος και του γαστρεντερικού συστήματος.

Ο μηχανισμός τους, όπως και τα συμπτώματα με τα οποία εκδηλώνονται, είναι αρκετά διαφορετικά από τις άμεσου τύπου αντιδράσεις. Μπορούν να εκδηλωθούν ως:

• εντεροκολίτιδα από πρωτεΐνες τροφών: η οποία εκδηλώνεται στους πρώτους μήνες ζωής με έντονα συμπτώματα μετά τη λήψη της υπεύθυνης τροφής και συνυπάρχουσα διαταραχή της ανάπτυξης. Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι διαρροϊκές κενώσεις και έμετοι που προσομοιάζουν “κίνηση ρουκέτας”. Συχνότερα οφείλεται σε φόρμουλες αγελαδινού γάλακτος ή σόγιας, και σπανιότερα σε στερεές τροφές, όπως το ρύζι.
• πρωκτοκολίτιδα από πρωτεΐνες τροφών: η οποία εμφανίζεται με πρόσμιξη αίματος και βλέννης στα κόπρανα σε κατά τα άλλα υγιή βρέφη, συνήθως υπό αποκλειστικό μητρικό θηλασμό. Συσχετίζεται με αλλεργιογόνα που καταναλώνει η μητέρα, με συχνότερο το γάλα και βελτιώνεται με την αυστηρή αποφυγή της κατανάλωσης τους.

Πώς γίνεται η διάγνωση της τροφικής αλλεργίας;

Η διάγνωση της τροφικής αλλεργίας βασίζεται σε συνδυασμό κλινικής αξιολόγησης και εξετάσεων (Santos 2023). Ένα θετικό τεστ από μόνο του δεν αρκεί: απαιτείται πάντα συσχέτιση με το ιστορικό αντίδρασης του ασθενούς.

Τα βήματα της διαγνωστικής προσέγγισης:

1. Αλλεργιολογικό ιστορικό: ποια τροφή, ποια ποσότητα, χρόνος εμφάνισης συμπτωμάτων μετά τη βρώση, συνύπαρξη συμπαραγόντων (άσκηση, αλκοόλ, ΜΣΑΦ).
2. Δερματικές δοκιμασίες νυγμού (αλλεργικά τεστ): ανίχνευση ειδικής IgE στο δέρμα. Σε τρόφιμα χρησιμοποιείται συχνά και η τεχνική prick-to-prick με φρέσκα τρόφιμα, η οποία είναι πιο ευαίσθητη από εμπορικά εκχυλίσματα.
3. Ειδικές IgE αντισώματα στο αίμα: μέτρηση ειδικών IgE σε συγκεκριμένες τροφές, συμπληρωματικά προς τα δερματικά τεστ.
4. Μοριακή αλλεργιολογία (component-resolved diagnostics, CRD): ανίχνευση IgE έναντι μεμονωμένων πρωτεϊνών — π.χ. Ara h 2 για φιστίκι, Pru p 3 για LTP σύνδρομο. Επιτρέπει τη διάκριση πρωτογενούς αλλεργίας από διασταυρούμενη αντιδραστικότητα και εκτιμά τον κίνδυνο σοβαρής αντίδρασης.
5. Δοκιμασία πρόκλησης τροφής (oral food challenge): ο χρυσός κανόνας για τη διάγνωση. Πραγματοποιείται όταν τα αποτελέσματα εξετάσεων είναι αμφιλεγόμενα ή για να επιβεβαιωθεί ασφαλής κατανάλωση μιας τροφής.

“Η ευαισθητοποίηση — θετικό τεστ — σε μία τροφή δεν σημαίνει αυτόματα κλινική αλλεργία. Μόνο ο αλλεργιολόγος μπορεί να ερμηνεύσει ορθά τα αποτελέσματα”

Τροφική αλλεργία ή δυσανεξία;

Πολλές αντιδράσεις σε τροφές αποδίδονται εσφαλμένα σε αλλεργία, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για δυσανεξία ή άλλη αιτία. Η διάκριση έχει άμεση κλινική σημασία, καθώς η αντιμετώπιση διαφέρει (Tedner 2021, PMID:34875122):

Πώς αντιμετωπίζεται η τροφική αλλεργία;

Τα βασικά σημεία στη σωστή αντιμετώπιση της τροφικής αλλεργίας είναι τα εξής:

• η αναγνώριση της τροφής που ευθύνεται για την αλλεργία του ασθενούς, όπως επίσης και άλλων τροφών που πιθανώς θα του προκαλέσουν αντίδραση. Το τελευταίο οφείλεται στη διασταυρούμενη αντιδραστικότητα, δηλαδή την ύπαρξη δομικά παρόμοιων αλλεργιογόνων σε άλλες τροφές, συνήθως της ίδιας οικογένειας. Έτσι, εάν ένας ασθενής εμφανίσει αλλεργία σε καρύδι, θα πρέπει αρχικά να αποφεύγει και τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς.
• η σωστή εκπαίδευση του ασθενούς για την αναγνώριση των συμπτωμάτων ενός επεισοδίου αναφυλαξίας, όπως και τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσει σε περίπτωση αλλεργικού σοκ. Συχνά, η αποφυγή των τροφικών αλλεργιογόνων αποτυγχάνει, μιας και μπορούν να βρεθούν “κρυμμένα” σε τροφές που κάποιος δεν υποψιάζεται.

“Οι ασθενείς με γνωστό ιστορικό τροφικής αλλεργίας θα πρέπει να έχουν εκπαιδευτεί στην έγκαιρη αναγνώριση ενός επεισοδίου αναφυλαξίας. Επίσης, θα πρέπει να φέρουν πάντα μαζί τους φάρμακα αντιμετώπισης ενός τέτοιου επεισοδίου, συμπεριλαμβανόμενης και της αυτοενιέμενης αδρεναλίνης”

• η διερεύνηση και επιβεβαίωση των τροφών στις οποίες ο ασθενής είναι αλλεργικός. Αυτό επιτυγχάνεται με μία σειρά διαγνωστικών δοκιμασιών, τον προσδιορισμό ειδικών IgE αντισωμάτων στο αίμα, τις δερματικές δοκιμασίες δια νυγμού (αλλεργικά τεστ) και ακριβέστερες εξετάσεις μοριακών αλλεργιογόνων (components) στο αίμα. Στις δερματικές δοκιμασίες σε τροφές, πέρα από τα εμπορικά εκχυλίσματα χρησιμοποιούνται συχνά και φρέσκα τρόφιμα (prick-to-prick δοκιμασίες).
• η αναζήτηση και επιβεβαίωση τροφών που ο ασθενής μπορεί να καταναλώσει με ασφάλεια. Σε πολλές περιπτώσεις, εμπλέκονται περισσότερες από μία τροφές σε μία αλλεργική αντίδραση. Μετά τον προσδιορισμό του υπεύθυνου τροφίμου, τα υπόλοιπα ύποπτα τρόφιμα πιθανώς μπορούν να καταναλωθούν — για να επιβεβαιωθεί αυτό, σε αρκετές περιπτώσεις χρειάζεται δοκιμασία πρόκλησης στην τροφή.

Ανοσοθεραπεία τροφικής αλλεργίας

Τα τελευταία χρόνια, η από του στόματος ανοσοθεραπεία (oral immunotherapy, OIT) αποτελεί αναδυόμενη θεραπευτική επιλογή σε επιλεγμένες τροφικές αλλεργίες. Σύμφωνα με πρόσφατη μετα-ανάλυση της EAACI (Riggioni 2024), η OIT σε φιστίκι συστήνεται σε παιδιά και εφήβους και αυξάνει την ανοχή 12 φορές σε σχέση με απλή αποφυγή. Αντίστοιχα αποτελέσματα υπάρχουν για αυγό και γάλα αγελάδας. Η OIT απαιτεί εξειδικευμένη αλλεργιολογική παρακολούθηση και δεν είναι κατάλληλη για όλους τους ασθενείς.

Τροφική αλλεργία στην Αθήνα

Η Ελλάδα, ως μεσογειακή χώρα με εκτεταμένη κατανάλωση φρούτων, ξηρών καρπών και θαλασσινών, παρουσιάζει ορισμένες ιδιαιτερότητες στην επίπτωση της τροφικής αλλεργίας. Η αλλεργία LTP αποτελεί τη συχνότερη αιτία τροφικής αλλεργίας σε ενήλικες στην Αττική — με κύριο αλλεργιογόνο-δείκτη το Pru p 3 (ροδάκινο) — ενώ η ευρεία παρουσία τσιμπουριών στα βουνά της Αττικής καθιστά το α-gal σύνδρομο μία -όχι και τόσο σπάνια- διάγνωση.

Στο Αλλεργιολογικό Ιατρείο Αθηνών (Αχιλλέως 12, Ηλιούπολη — Αθήνα) διενεργείται ολοκληρωμένος αλλεργιολογικός έλεγχος για τροφική αλλεργία, συμπεριλαμβανομένης της μοριακής αλλεργιολογικής διάγνωσης (CRD) και δοκιμασιών πρόκλησης τροφής για ασθενείς από Αθήνα και Αττική.

Συχνές ερωτήσεις για την τροφική αλλεργία

Σε πόση ώρα εκδηλώνεται η τροφική αλλεργία;

Εξαρτάται από τον τύπο της αντίδρασης. Οι άμεσου τύπου (IgE-μεσολαβούμενες) αντιδράσεις — οι συχνότερες — εμφανίζονται μέσα σε λεπτά έως 2 ώρες από τη βρώση της τροφής. Οι επιβραδυνόμενου τύπου (μη-IgE) αντιδράσεις εκδηλώνονται καθυστερημένα, συνήθως 2 έως 24 ώρες αργότερα. Ειδική περίπτωση είναι το α-gal σύνδρομο, όπου τα συμπτώματα μετά από κόκκινο κρέας εμφανίζονται 6 έως 8 ώρες αργότερα.

Τι εξανθήματα προκαλεί η τροφική αλλεργία;

Το συχνότερο δερματικό εξάνθημα είναι η κνίδωση: ερυθρά, διογκωμένα, έντονα κνησμώδη εξανθήματα (πομφοί) που εμφανίζονται αιφνίδια και μετακινούνται. Μπορεί να συνοδεύεται από αγγειοοίδημα (πρήξιμο χειλιών, βλεφάρων). Στις επιβραδυνόμενου τύπου αντιδράσεις, αντί για κνίδωση εμφανίζεται εκζεματικού τύπου εξάνθημα. Εξάνθημα που επεκτείνεται γρήγορα μαζί με δύσπνοια, ζάλη ή εμετό υποδηλώνει αναφυλαξία και απαιτεί άμεση μετάβαση σε Νοσοκομείο.

Τι διαφορά έχει η τροφική αλλεργία από τη δυσανεξία;

Η τροφική αλλεργία είναι αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος (IgE-μεσολαβούμενη) που μπορεί να προκαλέσει αναφυλαξία ακόμα και με ίχνη του υπεύθυνου τροφίμου. Η δυσανεξία (π.χ. στη λακτόζη) είναι μεταβολικής αιτίας, εξαρτάται από τη δόση και δεν προκαλεί αναφυλαξία. Η διάκριση γίνεται με αλλεργιολογικό έλεγχο — τα αλλεργικά τεστ και οι ειδικές IgE είναι αρνητικά στη δυσανεξία.

Μπορώ να αναπτύξω αλλεργία σε τροφή που έτρωγα χωρίς πρόβλημα;

Ναι. Η τροφική αλλεργία μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμα και σε τρόφιμα που κάποιος ανεχόταν για χρόνια. Το ιστορικό ανοχής στο παρελθόν δεν αποκλείει εμφάνιση αλλεργίας στο μέλλον. Από τη στιγμή που εμφανιστεί αλλεργία, κάθε νέα έκθεση στο ίδιο τρόφιμο φέρει κίνδυνο αντίδρασης.

Τα παιδιά ξεπερνούν την τροφική αλλεργία;

Πολλά παιδιά ξεπερνούν την αλλεργία σε αυγό και γάλα αγελάδας. Η αλλεργία σε φιστίκια, ξηρούς καρπούς και θαλασσινά τείνει να εμμένει στην ενήλικο ζωή. Η περιοδική επανεκτίμηση από αλλεργιολόγο ορίζει αν — και πότε — μπορεί να γίνει δοκιμασία επανένταξης τροφής.

Χρειάζομαι πάντα αυτοενιέμενη αδρεναλίνη;

Δεν τη χρειάζονται όλοι οι ασθενείς με τροφική αλλεργία. Συστήνεται σε όσους εμφάνισαν αναφυλαξία στο παρελθόν, σε ασθενείς με αλλεργία σε φιστίκια ή ξηρούς καρπούς, και σε άτομα με ιστορικό σοβαρών αντιδράσεων. Η απόφαση είναι εξατομικευμένη και λαμβάνεται από τον αλλεργιολόγο.

Τι εξετάσεις χρειάζονται για τη διάγνωση τροφικής αλλεργίας;

Ο βασικός έλεγχος περιλαμβάνει αλλεργικά τεστ δέρματος και ειδικές IgE αντισώματα στο αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις προστίθεται μοριακή αλλεργιολογία (CRD) για τον ακριβή προσδιορισμό του αλλεργιογόνου και την εκτίμηση κινδύνου. Ο χρυσός κανόνας διάγνωσης είναι η δοκιμασία πρόκλησης τροφής, που πραγματοποιείται σε εξειδικευμένο περιβάλλον.

Ποια τρόφιμα προκαλούν πιο συχνά αλλεργία;

Τα κύρια τροφικά αλλεργιογόνα — γάλα αγελάδος, αυγό, φιστίκι, ξηροί καρποί, σιτάρι, σόγια, ψάρι, θαλασσινά και σουσάμι — ευθύνονται για την πλειονότητα των αλλεργικών αντιδράσεων. Στη Μεσόγειο, σημαντικό ρόλο παίζουν επίσης τα ροδάκινα, τα μήλα και οι ξηροί καρποί μέσω του LTP συνδρόμου. Ωστόσο, τροφική αλλεργία μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε τροφή.