Εισπνεόμενα φάρμακα για το άσθμα: Συσκευές, τεχνική και θεραπεία

Τα εισπνεόμενα φάρμακα (inhaled medications) αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας του άσθματος. Μεταφέρουν τις φαρμακευτικές ουσίες απευθείας στους πνεύμονες, εξασφαλίζοντας ταχεία δράση σε μικρές δόσεις και ελαχιστοποιώντας τις συστηματικές παρενέργειες. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες GINA 2024, κανένας ασθενής με άσθμα δεν πρέπει πλέον να αντιμετωπίζεται μόνο με βρογχοδιασταλτικό — η βάση είναι πάντα ένα εισπνεόμενο κορτικοστεροειδές (ICS). Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα της εισπνεόμενης αγωγής εξαρτάται κρίσιμα από τη σωστή τεχνική χρήσης: σε συστηματική ανασκόπηση 144 μελετών με 54.354 ασθενείς, μόνο το 31% χρησιμοποίησε σωστά τη συσκευή του.

Τι είναι τα εισπνεόμενα φάρμακα για το άσθμα

Τα εισπνεόμενα φάρμακα είναι εδώ και δεκαετίες η βασική θεραπευτική προσέγγιση για τους ασθενείς με άσθμα. Χρησιμοποιούνται τόσο για την ανακούφιση των ασθενών από τα συμπτώματα του άσθματος, όσο και για τον μακροχρόνιο έλεγχο της νόσου.

Τα βασικά τους πλεονεκτήματα είναι πως:

• μεταφέρουν άμεσα το φάρμακο στους πνεύμονες, εξασφαλίζοντας ταχεία και στοχευμένη δράση
• αποτελούν τοπική αγωγή χαμηλότερης δόσης σε σύγκριση με τα χάπια, περιορίζοντας τις ανεπιθύμητες συστηματικές επιδράσεις (όπως αυτές των χαπιών κορτιζόνης)

Τα εισπνεόμενα φάρμακα δεν είναι όλα ίδια μεταξύ τους. Διαφέρουν ως προς:

• τις φαρμακευτικές ουσίες που περιέχουν: ανακουφιστικά (βρογχοδιασταλτικά), φάρμακα ελέγχου (εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή) και σύγχρονοι συνδυασμοί (ICS/LABA, ICS/LABA/LAMA)
• το είδος της συσκευής χορήγησης: συσκευές ξηράς σκόνης (DPI), υπολογισμένης δόσης υπό πίεση (pMDI) και βραδέως κινούμενου εκνεφώματος (SMI)

“Στη θεραπεία του άσθματος είναι καθοριστική η προσεκτική επιλογή τόσο των φαρμακευτικών ουσιών, όσο και της βέλτιστης για τον ασθενή συσκευής χορήγησης”

Τύποι συσκευών εισπνοής

Η επιλογή της σωστής συσκευής εισπνοής (inhaler device) είναι εξίσου σημαντική με την επιλογή του φαρμάκου. Κάθε τύπος συσκευής έχει διαφορετικές απαιτήσεις τεχνικής και ταιριάζει σε διαφορετικούς ασθενείς.

Εικόνα 1. Συσκευές εισπνεόμενων φαρμάκων (παραδείγματα)

Συσκευές υπολογισμένης δόσης υπό πίεση (pMDI)

Οι συσκευές pMDI (pressurised metered-dose inhalers) είναι οι παλαιότερες και πιο διαδεδομένες. Χρησιμοποιούν προωθητικό αέριο (HFA) για να εκνεφώνουν το φάρμακο. Απαιτούν συντονισμό μεταξύ πίεσης της συσκευής και εισπνοής — αυτό αποτελεί και το συχνότερο σημείο σφάλματος. Η χρήση αεροθαλάμου (spacer) βελτιώνει σημαντικά την εναπόθεση φαρμάκου στους πνεύμονες και συστήνεται ιδιαίτερα σε παιδιά και ηλικιωμένους.

Συσκευές ξηράς σκόνης (DPI)

Οι συσκευές DPI (dry powder inhalers) δεν χρειάζονται προωθητικό αέριο — ο ασθενής ενεργοποιεί τη δόση με τη δική του εισπνευστική προσπάθεια. Αυτό εξαλείφει το πρόβλημα του συντονισμού, αλλά απαιτεί επαρκή εισπνευστική ροή (συνήθως τουλάχιστον 30 L/min). Γνωστές συσκευές DPI περιλαμβάνουν τα Elpenhaler, Turbuhaler, Diskus/Accuhaler, Ellipta και Breezhaler.

Συσκευές βραδέως κινούμενου εκνεφώματος (SMI)

Η συσκευή SMI (soft mist inhaler — Respimat) παράγει ένα αργό, μαλακό νέφος σωματιδίων που διαρκεί περίπου 1,5 δευτερόλεπτο — σημαντικά περισσότερο από τα pMDI. Αυτό διευκολύνει τον συντονισμό εισπνοής και βελτιώνει την πνευμονική εναπόθεση. Δεν απαιτεί υψηλή εισπνευστική ροή, καθιστώντας την κατάλληλη για ηλικιωμένους και ασθενείς με σοβαρή απόφραξη.

Ο ρόλος της σωστής τεχνικής λήψης

Τα εισπνεόμενα φάρμακα πρωτοεμφανίστηκαν στη δεκαετία του 1950 και έκτοτε εξελίσσονται. Σήμερα έχουμε στη διάθεσή μας πολλές φαρμακευτικές ουσίες και συσκευές χορήγησης για τους ασθενείς με άσθμα. Η διαπίστωση, λοιπόν, πως αρκετοί ασθενείς παραμένουν χωρίς ικανοποιητικό έλεγχο της νόσου, προκαλεί δυσάρεστη έκπληξη.

Σε μεγάλη συστηματική ανασκόπηση 144 μελετών που κάλυπτε 40 χρόνια δεδομένων (1975–2014) και 54.354 ασθενείς, μόνο το 31% επέδειξε σωστή τεχνική εισπνοής (correct technique) — ποσοστό που δεν βελτιώθηκε σημαντικά με την πάροδο του χρόνου. Τα συχνότερα σφάλματα ήταν η έλλειψη συντονισμού (45% στα pMDI), η ανεπαρκής ταχύτητα ή βάθος εισπνοής (44%) και η μη συγκράτηση της αναπνοής μετά την εισπνοή (46%).

“Τα συχνότερα αίτια ενός μη ελεγχόμενου άσθματος είναι η μη συμμόρφωση των ασθενών και η λανθασμένη τεχνική λήψης του εισπνεόμενου”

Σε ξεχωριστή συστηματική ανασκόπηση, τα κρίσιμα σφάλματα εισπνοής (critical inhaler errors) συσχετίστηκαν σημαντικά με αυξημένες παροξύνσεις και χειρότερα κλινικά αποτελέσματα.

Η καλή είδηση, σύμφωνα με πρόσφατη μετα-ανάλυση (2025), είναι ότι η εκπαίδευση μειώνει αποτελεσματικά τα κρίσιμα σφάλματα τόσο στις DPI (RR 0,38) όσο και στις pMDI (RR 0,16) συσκευές. Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της επίδειξης τεχνικής σε κάθε επίσκεψη στον γιατρό.

Μεταξύ των ασθματικών ασθενών, ένα μικρό ποσοστό (περίπου 3–5%) πάσχει από σοβαρό άσθμα, όπου η αγωγή με εισπνεόμενα δεν επαρκεί. Για τους περισσότερους, όμως, ασθματικούς που εμφανίζουν μη ελεγχόμενο άσθμα τα αίτια είναι διαφορετικά:

• λανθασμένη διάγνωση του άσθματος — η σπιρομέτρηση είναι απαραίτητη
• ελλιπής συμμόρφωση (adherence), δηλαδή ο ασθενής δεν λαμβάνει το εισπνεόμενο σύμφωνα με τις οδηγίες
• λανθασμένη τεχνική λήψης (inhaler technique errors), δηλαδή ο ασθενής χρησιμοποιεί λάθος τη συσκευή χωρίς να το αντιλαμβάνεται
• αναγνώριση και αντιμετώπιση των παραγόντων που επιδεινώνουν το άσθμα

Εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά φάρμακα

Παλαιότερα, ο βρογχόσπασμος θεωρούνταν η αποκλειστική αιτία στένωσης των αεραγωγών στους ασθματικούς ασθενείς. Σήμερα, γνωρίζουμε πως η υποκείμενη φλεγμονή έχει τον βασικότερο ρόλο στο άσθμα, με τα βρογχοδιασταλτικά φάρμακα όμως να παραμένουν ένα σημαντικό εργαλείο για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων.

“Τα βρογχοδιασταλτικά εισπνεόμενα προσφέρουν ταχεία ανακούφιση, χωρίς όμως να περιορίζουν τη φλεγμονή του άσθματος”

Τα βρογχοδιασταλτικά φάρμακα στο άσθμα είναι κυρίως οι β2-διεγέρτες και τα αντιχολινεργικά, και ειδικότερα τα:

• β₂-διεγέρτες βραχείας δράσης (SABAs — short-acting β2-agonists), όπως η σαλβουταμόλη (Aerolin^®) και η τερβουταλίνη (Dracanyl^®)

“Σύμφωνα με τη GINA, η χρήση ενός SABA ως μοναδικού φαρμάκου δεν συστήνεται πλέον — αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρών παροξύνσεων”

• εισπνεόμενα αντιχολινεργικά βραχείας δράσης (SAMAs), όπως το βρωμιούχο ιπρατρόπιο (Atrovent^®)
• β₂-διεγέρτες μακράς δράσης (LABAs — long-acting β2-agonists), όπως η σαλμετερόλη, η φορμοτερόλη, η ιντακατερόλη και η βιλαντερόλη. Στη θεραπεία του άσθματος χρησιμοποιούνται πάντα σε συνδυασμό με εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή και όχι ως μοναδική αγωγή
• αντιχολινεργικά μακράς δράσης (LAMAs — long-acting muscarinic antagonists), όπως το βρωμιούχο τιοτρόπιο (Spiriva^®), το γλυκοπυρρόνιο (Seebri^®) και το αμεκλιδίνιο (Incruse^®). Η χορήγηση τιοτροπίου σε ασθενείς με μέτριο-σοβαρό άσθμα περιλαμβάνεται στις κατευθυντήριες οδηγίες GINA ως πρόσθετη θεραπεία (Βήμα 4–5)

Εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή

Αν και αρκετά ετερογενής νόσος, το άσθμα ορίζεται ως μια «χρόνια φλεγμονή των αεραγωγών», καταδεικνύοντας τον θεμελιώδη ρόλο της φλεγμονής. Τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή (inhaled corticosteroids, ICS) κατέχουν τη βασικότερη θέση στη φαρμακολογική θεραπεία του άσθματος.

“Τα εισπνεόμενα στεροειδή είναι τα βασικά αντιφλεγμονώδη φάρμακα στον έλεγχο του άσθματος”

Η καθημερινή χρήση των εισπνεόμενων στεροειδών είναι καθοριστική στον έλεγχο του άσθματος. Ειδικότερα:

• ελαττώνει τα συμπτώματα του άσθματος
• περιορίζει τη συχνότητα και τη βαρύτητα των ασθματικών κρίσεων (παροξύνσεων)
• μετριάζει τη βρογχική υπεραπαντητικότητα (bronchial hyperresponsiveness)
• βελτιώνει την ποιότητα ζωής των ασθενών με άσθμα

Συχνά χρησιμοποιούμενα εισπνεόμενα στεροειδή για το άσθμα είναι:

• βουδεσονίδη (Pulmicort^®, Budiair^®)
• φουροϊκή φλουτικαζόνη (Arnuity^®)
• προπιονική φλουτικαζόνη (Flixotide^®, Fluticapen^®)
• μπεκλομεθαζόνη (Becotide^®, Respocort^®)
• μομεταζόνη (Asmanex^®)
• σικλεσονίδη (Alvesco^®)

Σταθεροί συνδυασμοί εισπνεόμενων φαρμάκων

Στις περιπτώσεις όπου το εισπνεόμενο κορτικοστεροειδές μόνο του δεν επαρκεί, χορηγείται σε συνδυασμό με ένα βρογχοδιασταλτικό. Σταθεροί συνδυασμοί εισπνεόμενου κορτικοστεροειδούς και β2-διεγέρτη μακράς δράσης (ICS/LABA) χρησιμοποιούνται ευρέως εδώ και δεκαετίες:

• βουδεσονίδη / φορμοτερόλη (Symbicort^®, Pulmoton^®)
• προπιονική φλουτικαζόνη / σαλμετερόλη (Seretide^®, Rolenium^®)
• μπεκλομεθαζόνη / φορμοτερόλη (Foster^®)
• φουροϊκή φλουτικαζόνη / βιλαντερόλη (Relvar^®)

MART: Θεραπεία συντήρησης και ανακούφισης

Μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις στη θεραπεία του άσθματος τα τελευταία χρόνια είναι η προσέγγιση MART (Maintenance and Reliever Therapy). Σύμφωνα με τη στρατηγική GINA, ο συνδυασμός χαμηλής δόσης ICS/φορμοτερόλης μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο ως θεραπεία συντήρησης, όσο και ως ανακουφιστική αγωγή κατ’ απαίτηση, αντικαθιστώντας τη μεμονωμένη χρήση SABA. Αυτή η στρατηγική μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρών παροξύνσεων.

Τριπλός συνδυασμός (ICS/LABA/LAMA)

Σε ασθενείς με μέτριο-σοβαρό ή σοβαρό μη ελεγχόμενο άσθμα, η GINA συστήνει την προσθήκη αντιχολινεργικού μακράς δράσης (LAMA) στον υφιστάμενο συνδυασμό ICS/LABA. Πρόσφατες μετα-αναλύσεις δείχνουν ότι ο τριπλός συνδυασμός μειώνει τον κίνδυνο παροξύνσεων, ιδιαίτερα σε ασθενείς με δείκτες φλεγμονής τύπου 2 (αυξημένα ηωσινόφιλα ή FeNO).

“Η φαρμακευτική αγωγή είναι σημαντική αλλά όχι η μοναδική παράμετρος στην αντιμετώπιση του άσθματος”

Άλλες παράμετροι στις οποίες θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη σημασία είναι η άσκηση ως φάρμακο, η αποφυγή των παραγόντων που επιδεινώνουν το άσθμα, η θεραπεία της αλλεργικής ρινίτιδας και η ειδική ανοσοθεραπεία.

Εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή και παρενέργειες

Σε αντίθεση με την από του στόματος χορήγηση (χάπια κορτιζόνης), η χρήση εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών είναι γενικά ασφαλής. Οι πιθανές παρενέργειες μπορούν να διαχωριστούν σε τοπικές (συχνότερες) και συστηματικές (σπανιότερες).

“Η ασφάλεια των εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών είναι σημαντικά υψηλότερη από αυτή των χαπιών κορτιζόνης”

Τοπικές παρενέργειες

• Δυσφωνία (βράχνιασμα φωνής): μπορεί να εμφανιστεί σε σημαντικό ποσοστό ασθενών. Αναστρέφει με τη διακοπή ή αλλαγή σκευάσματος
• Στοματική καντιντίαση (oral candidiasis): μυκητιασική λοίμωξη στόματος/φάρυγγα. Αποτρέπεται αποτελεσματικά με καλό ξέπλυμα του στόματος μετά τη χρήση

“Ξεπλύνετε καλά το στόμα μετά από χρήση ενός εισπνεόμενου κορτικοστεροειδούς”

Συστηματικές παρενέργειες

Οι συστηματικές επιδράσεις εμφανίζονται σπανιότερα, κυρίως σε υψηλές δόσεις μακροχρόνιας χρήσης:

• επιβράδυνση ρυθμού ανάπτυξης σε ορισμένα παιδιά (εξαρτάται από ουσία και δόση — συνήθως μικρότερη από 1 cm τον πρώτο χρόνο)
• επίδραση σε υποθαλαμο-υποφυσιο-επινεφριδιακό άξονα (HPA axis) σε υψηλές δόσεις
• οφθαλμικές επιπλοκές (γλαύκωμα, καταρράκτης) σε μακροχρόνια υψηλές δόσεις
• αύξηση γλυκόζης αίματος σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη
• ενδεχόμενη επίδραση σε οστικό μεταβολισμό

Ανά βήμα θεραπεία του άσθματος (GINA steps)

Η στρατηγική GINA κατηγοριοποιεί τη θεραπεία του άσθματος σε 5 βήματα (Steps 1–5), ανάλογα με τη βαρύτητα και τον βαθμό ελέγχου:

• Βήμα 1–2 (ήπιο άσθμα): χαμηλή δόση ICS/φορμοτερόλης κατ’ απαίτηση ή χαμηλή δόση ICS καθημερινά
• Βήμα 3: χαμηλή δόση ICS/LABA ως θεραπεία συντήρησης
• Βήμα 4: μέτρια-υψηλή δόση ICS/LABA ± LAMA
• Βήμα 5: υψηλή δόση ICS/LABA/LAMA, παραπομπή για φαινοτύπηση, βιολογικές θεραπείες

Σε κάθε βήμα, η ανακουφιστική αγωγή (reliever) προτιμάται να είναι χαμηλή δόση ICS/φορμοτερόλης κατ’ απαίτηση, αντί για SABA μόνο. Αυτή η αλλαγή αντανακλά τα νέα δεδομένα ότι κάθε χρήση βρογχοδιασταλτικού χωρίς αντιφλεγμονώδες αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρών παροξύνσεων.

“Η GINA συστήνει πλέον ICS/φορμοτερόλη κατ’ απαίτηση αντί για SABA σε όλα τα βήματα — μια θεμελιώδης αλλαγή στη θεραπεία του άσθματος”

Εισπνεόμενα φάρμακα για βήχα

Τα εισπνεόμενα φάρμακα χρησιμοποιούνται συχνά για την αντιμετώπιση του βήχα, αλλά όχι πάντα με επιτυχία. Τα πιθανά αίτια ενός επίμονου βήχα είναι ετερογενή.

“Τα εισπνεόμενα φάρμακα για βήχα έχουν χαμηλή έως μέτρια αποτελεσματικότητα όταν χρησιμοποιούνται αδιακρίτως σε κάθε ασθενή με βήχα”

Η θεραπεία με εισπνεόμενα στεροειδή φάρμακα θα βοηθήσει συνήθως τους ασθενείς όπου ο βήχας οφείλεται σε φλεγμονή των αεραγωγών: άσθμα, βήχας ισοδύναμο άσθματος (cough variant asthma), ηωσινοφιλική βρογχίτιδα ή μεταλοιμώδη βήχα.

Αντίθετα, ασθενείς στους οποίους ο βήχας οφείλεται σε άλλα αίτια — όπως γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, upper-airway cough σύνδρομο ή φαρμακευτικός βήχας (π.χ. αναστολείς ΜΕΑ) — θα εμφανίσουν μικρή ή καθόλου βελτίωση.

Πρακτικές συμβουλές για τη σωστή τεχνική εισπνοής

Ανεξάρτητα από τον τύπο συσκευής, ορισμένες βασικές αρχές ισχύουν για όλα τα εισπνεόμενα:

• Ανακινήστε τη συσκευή (μόνο στα pMDI — ποτέ στα DPI)
• Εκπνεύστε πλήρως πριν τη χρήση, μακριά από τη συσκευή
• Εισπνεύστε σωστά: αργά και βαθιά (pMDI/SMI) ή γρήγορα και δυνατά (DPI)
• Κρατήστε την αναπνοή 5–10 δευτερόλεπτα μετά την εισπνοή
• Ξεπλύνετε το στόμα αν το φάρμακο περιέχει κορτικοστεροειδές
• Αν χρειάζονται δύο εισπνοές, περιμένετε 30–60 δευτερόλεπτα μεταξύ τους
• Ζητήστε επίδειξη σε κάθε επίσκεψη στον αλλεργιολόγο — η τεχνική επιδεινώνεται με τον χρόνο

“Ζητήστε από τον γιατρό σας να ελέγξει την τεχνική εισπνοής σε κάθε επίσκεψη — ακόμα κι αν τη χρησιμοποιείτε χρόνια”

Εισπνεόμενα φάρμακα και αλλεργικό άσθμα στην Αττική

Στην Αθήνα, οι αυξημένες συγκεντρώσεις γύρης (περδικάκι, κυπαρίσσι, ελιά, γρασίδια), ακάρεων και ατμοσφαιρικής ρύπανσης καθιστούν τον σωστό έλεγχο του αλλεργικού άσθματος ιδιαίτερα σημαντικό. Η επιλογή του κατάλληλου εισπνεόμενου φαρμάκου και η εκμάθηση σωστής τεχνικής αποτελούν βασικά βήματα.

Στο αλλεργιολογικό ιατρείο στην Ηλιούπολη μπορείτε να πραγματοποιήσετε πλήρη αλλεργιολογικό έλεγχο, σπιρομέτρηση και εξατομικευμένη αξιολόγηση της εισπνεόμενης αγωγής σας, συμπεριλαμβανομένης της τεχνικής χρήσης της συσκευής σας.

Συχνές ερωτήσεις

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ανακουφιστικού και ελεγκτικού εισπνεόμενου;

Τα ανακουφιστικά (relievers) είναι βρογχοδιασταλτικά φάρμακα που δρουν γρήγορα για να ανοίξουν τους αεραγωγούς κατά τη διάρκεια συμπτωμάτων. Τα εισπνεόμενα ελέγχου (controllers) είναι κυρίως εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή που λαμβάνονται καθημερινά για τον έλεγχο της υποκείμενης φλεγμονής. Σύμφωνα με τη GINA, η σύγχρονη προσέγγιση προτιμά τον συνδυασμό ICS/φορμοτερόλης (ελέγχου + ανακουφιστικό σε μία συσκευή) αντί για μεμονωμένο SABA ως ανακουφιστικό.

Τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή είναι κορτιζόνη;

Τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή ανήκουν στην ίδια οικογένεια φαρμάκων με τα χάπια κορτιζόνης, αλλά δρουν τοπικά στους πνεύμονες σε πολύ μικρότερες δόσεις. Οι συστηματικές παρενέργειες είναι σημαντικά λιγότερες σε σύγκριση με τα χάπια κορτιζόνης, ειδικά σε χαμηλές-μέτριες δόσεις. Η ασφάλειά τους σε μακροχρόνια χρήση είναι καλά τεκμηριωμένη.

Πώς καταλαβαίνω αν χρησιμοποιώ σωστά τη συσκευή εισπνοής μου;

Ζητήστε από τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας να σας δείξει τη σωστή τεχνική και να σας παρατηρήσει κατά τη χρήση. Σε μεγάλη μελέτη, μόνο το 31% των ασθενών χρησιμοποίησε σωστά τη συσκευή του. Τα συχνότερα λάθη είναι ο κακός συγχρονισμός (στα pMDI), η ανεπαρκής εισπνοή και η μη συγκράτηση αναπνοής. Η τεχνική θα πρέπει να ελέγχεται σε κάθε ιατρική επίσκεψη, καθώς επιδεινώνεται με τον χρόνο.

Μπορώ να σταματήσω τα εισπνεόμενα αν νιώθω καλά;

Όχι χωρίς ιατρική συμβουλή. Το άσθμα είναι χρόνια νόσος, και η βελτίωση των συμπτωμάτων σημαίνει ότι η αγωγή δουλεύει — όχι ότι η νόσος έχει θεραπευτεί. Η διακοπή μπορεί να οδηγήσει σε σταδιακή επανεμφάνιση της φλεγμονής και σε ασθματική κρίση. Η μείωση δόσης γίνεται πάντα σταδιακά (step-down) υπό ιατρική παρακολούθηση, μόνο μετά από τουλάχιστον 3 μήνες καλού ελέγχου.

Ποια η διαφορά μεταξύ DPI, pMDI και SMI;

Οι pMDI (pressurised metered-dose inhalers) χρησιμοποιούν προωθητικό αέριο και απαιτούν συντονισμό χέρι-αναπνοή — η χρήση αεροθαλάμου βοηθά σημαντικά. Οι DPI (dry powder inhalers) ενεργοποιούνται από την εισπνοή του ασθενούς και χρειάζονται γρήγορη, πιο δυνατή εισπνοή. Οι SMI (soft mist inhalers) παράγουν αργό νέφος που διευκολύνει τον συντονισμό. Ο αλλεργιολόγος επιλέγει τη συσκευή με βάση την ηλικία, τις ικανότητες και τις προτιμήσεις του ασθενούς.